Zaterdagavond 4 november vond op Villa Valetudine de vernissage plaats van de nieuwe tentoonstelling: “Het eiland dat er niet meer is!” Een werkelijk kleurrijke en amusante tentoonstelling van de Sloveense kunstenaar Milan Obradovic Karp.
Ad Smets (voorzitter Stichting Valetudine): “Ik mocht de kunstenaar inleiden en interviewen. Een uitdaging want Milan spreekt een paar woorden Italiaans en een beetje Engels en ik geen Sloveens. Toen we ook nog eens vernamen dat we enkele Nederlandse gasten kregen, vriendinnen van de Haagse Henriëtte die al bijna 40 jaar in Italië woont, besloten we alles in 2 talen te doen. Moet je weten dat ik al jaren geen Engels meer spreek noch hoor. Een ware uitdaging, meer nog dan een jaar geleden toen ik het in het Duits en Italiaans deed. De Engelse vriendin Jill die in ons dorp woont was echter heel erg tevreden!
INLEIDING:
“Beste Milan, de eerste keer dat ik een van jouw schilderijen zag, dacht ik aan onze maandagavonden. Wij komen dan met een stel mannen – waarvan wij de ‘benjamini’ zijn – uit het dorp bijeen om samen te koken. Er wordt wat gedronken bij de hapjes vooraf, er wordt een wijntje gedronken bij de pasta en ook een paar glaasjes bij het hoofdgerecht. En laten we de zoete wijn niet vergeten bij de toetjes! En met het voortschrijden van de avond komen ook de sterke verhalen los. Inmiddels praten de mannen geen Italiaans meer maar Friulaans waar wij nauwelijks iets van begrijpen, het articuleren laat met het aantal gedronken glaasjes na en de verhalen worden alsmaar sterker. Het leven vroeger (zestig jaar geleden) was beter! Veel beter! Iedereen produceerde zijn eigen wijn, jaarlijks werd het eigen varken geslacht en in de rivier de Tagliamento die toen nog rijkelijk stroomde, zwommen vele vissen die dagelijks vers op tafel belandden. Er liepen bloedschone vrouwen door het dorp met flinke bossen hout voor de deur en onze mannen menen zich te herinneren dat zij toen zelf nog echte latin lovers waren!
Die sterke verhalen zag ik verwerkelijkt op jouw schilderij: mannen met bloeddoorlopen ogen van het zuipen, nog net twee tanden in hun bek met daartussen een restantje smeulende peuk. Ik zie Rubensiaans achtige vrouwen uitgebeeld in het alom bekende ‘Magdaleense’ beroep van tweeduizend jaar geleden. Wijn en vis waren er in overvloed. Heb je het oude Friulaanse leven van onze dorpsgenoten geschilderd of is dit het huidige leven in Slovenië, in jouw woonplaats, het bijzonder mooie pittoreske kustplaatsje Izola (8 km van Koper, 28 km van Triëst)?”
De toon was gezet en we hebben een bijzonder gezellige en vrolijke avond gehad. De Sloveense gasten hadden ongelooflijk veel lekker hapjes meegebracht en een compleet buffet aan toetjes. De wijn vloeide rijkelijk, er werd veel gelachen en genetwerkt. Compliment aan mijn lieve man die via Davide uit Triëst (Santa Croce) aan deze Sloveense artiest Milan Obradovic Karp is weten te komen.
Grazie mille caro Davide!
Dank aan onze Nederlandse vrienden Alexia en Rob uit Santa Croce (Duino-Arisina) die ons in contact hebben gebracht met hun vriend Davide.”
